Tijd voor moedige keuzes: steun voor de (ontraden) amendementen
Het verkiezingsprogramma van de ChristenUnie geeft een basis naar vrede, maar de ingediende amendementen laten zien dat er meer nodig is. De CRVIP is tevreden met de voorzichtigheid over deze onderwerp. In een tijd van groeiende spanningen, blijvend antisemitisme en uitzichtloos geweld, verdienen deze voorstellen steun. Zij brengen scherpte, rechtvaardigheid en morele duidelijkheid in een dossier dat te vaak vertroebeld wordt door diplomatieke voorzichtigheid.
1. De ambassade naar Jeruzalem – Nederland beslist zelf (106, jo 112, 113)
De verhuizing van de Nederlandse ambassade naar Jeruzalem moet niet worden gekoppeld aan het vredesproces. Dit is een zelfstandige keuze van Nederland. De voorgestelde extra tekst op regel 3047 is de letterlijke tekst uit het vorige verkiezingsprogramma. Hiermee kan de tekst op regel 3075 over de verhuizing van de ambassade vervallen.
2. Een onmiddellijk staakt-het-vuren (108)
Het leed in Gaza is ondraaglijk. Daarom is een onmiddellijk staakt-het-vuren noodzakelijk, samen met veilige en voldoende humanitaire hulp. Het is niet genoeg te spreken over "zo spoedig mogelijk" – iedere dag telt. Alleen door geweld nu te stoppen, ontstaat ruimte voor onderhandelingen, vrijlating van gijzelaars en humanitaire verlichting.
3. Veilige en erkende grenzen voor beide volken (110)
Een duurzame vrede vraagt om heldere, erkende grenzen, zowel voor Israël als voor een toekomstige Palestijnse staat. Het erkennen van Palestijnse aspiraties moet niet vrijblijvend zijn, maar een concreet resultaat opleveren. Zonder veilige grenzen voor beide volken blijft vrede een illusie.
4. Humanitair oorlogsrecht geldt voor iedereen (109)
Recht is universeel. Het humanitair oorlogsrecht geldt niet alleen voor Israël, maar ook voor Hamas en andere strijdende partijen. Door dit expliciet te benoemen, voorkomen we een selectieve toepassing van internationale regels. Passende maatregelen moeten daarbij openstaan voor alle verantwoordelijken, of het nu gaat om staten, organisaties of financiers.
Het klopt dat Hamas geen staat is maar een terroristische organisatie. Toch verandert dat niets aan het feit dat Hamas wel degelijk een strijdende partij is in dit conflict. Juist omdat Hamas actief oorlog voert en geweld gebruikt tegen burgers, moet ook deze organisatie gehouden worden aan de regels van het internationaal humanitair oorlogsrecht.
5. Tegen boycot, vóór verzoening (111)
Vrede vraagt om samenwerking, niet om boycot. Oproepen tot economische, culturele, sportieve of academische boycot van Israël dragen niets bij aan dialoog en verzoening. Sterker nog, ze werken averechts en voeden antisemitisme. Daarom is het essentieel om duidelijk te stellen dat Nederlands belastinggeld nooit organisaties mag steunen die deze boycots nastreven.
6. Aanpakken van beleid dat vrede frustreert (114)
Het nederzettingenbeleid en het onrechtmatig onteigenen van Palestijnse grond frustreren een duurzame vrede. Nederland moet dit actief tegengaan, door sancties te richten op verantwoordelijke regeringsleden, bedrijven en kolonisten die zich schuldig maken aan terreur. Dit is geen anti-Israëlmaatregel, maar een pro-vredemaatregel: druk op de machtsstructuren die vrede verhinderen.
7. Ieder mensenleven telt (116)
Het is terecht dat de ChristenUnie oog heeft voor christenen in Gaza, Jeruzalem en de Westbank. Maar dit mag nooit de indruk wekken dat andere levens minder waard zijn. Het amendement benadrukt dat elk mensenleven waardevol is. Dat is de kern van een christelijke politiek: ieder mens is geschapen naar Gods beeld en verdient bescherming.
Daarom roept het CVRIP alle ChristenUnie-leden op om vóór deze amendementen te stemmen.
